Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2011

Οχι ρε, δε θα τα πάρετε!

Ο Γερμανός Επίτροπος στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Günther Oettinger, δήλωσε ότι η Ευρώπη πρέπει να στείλει κυανόκρανους για να αναλάβουν τον έλεγχο του ελληνικού συστήματος είσπραξης των φόρων και να την ρευστοποίηση των περιουσιακά στοιχείων του Ελληνικού κράτους. Και καλύτερα να είναι και καλά οπλισμένοι.
Και δεν είναι ο οποιοσδήποτε: είναι ένας από τους «άρχοντες» της Ευρωπαϊκής Ενωσης ένας επίτροπος, που κι αν ακόμα δεν εκφράζει τις προθέσεις της κυβέρνησης που τον διόρισε εκεί, σίγουρα εκφράζει τις κρυφές προθέσεις κάποιων άλλων…

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

Πώς προχωράμε σε στάση πληρωμών προς το κράτος

Η στάση πληρωμών ξεκινώντας από τους έκτακτους φόρους και τα «χαράτσια» που επιβάλει η κυβέρνηση στο όνομα της τρόικας, είναι μια καθαρά πολιτική απόφαση του λαού που δεν έχει σαν στόχο να γλυτώσει από κάποια υπερβολικά μέτρα. Έχει σαν στόχο να γλυτώσει από τους κυβερνώντες, την τρόικα και το καθεστώς που επιβάλλεται στην χώρα.

Γι’ αυτό και η στάση πληρωμών ξεκινά με την μη καταβολή των έκτακτων φόρων και έχει σαν στόχο την κατάρρευση της κυβέρνησης και των πολιτικών της, πριν προλάβουν να οδηγήσουν την ίδια την χώρα σε κατάρρευση. Αν τους επιτρέψουμε να περάσουν τα συγκεκριμένα μέτρα στην πράξη, τότε θα συνεχίσουν πιο αδίστακτοι. Τα μέτρα που σχεδιάζουν, φορολογικά, εισοδηματικά και άλλα έχουν σαν στόχο να αντλήσουν από την κοινωνία τουλάχιστον 22 δις ευρώ μέχρι τα μέσα του 2012. Αυτό σημαίνει μια περεταίρω μέση μείωση του λαϊκού εισοδήματος κατά 20%.

Γιατί αυτό; Διότι πρέπει να βρουν έως 31/12 τρέχοντος έτους άλλα 23 περίπου δις ευρώ για πληρώσουν τοκοχρεολύσια και ληξιπρόθεσμα έντοκα γραμμάτια του δημοσίου. Οι δόσεις που αναμένει η κυβέρνηση από την τρόικα δεν θα υπερβούν τα 13 δις ευρώ. Επομένως τα υπόλοιπα θα πρέπει να βρεθούν από το λυντσάρισμα του νοικοκυριού και της μικρομεσαίας επιχείρησης. Τα εισπρακτικά μέτρα «άμεσης απόδοσης», όπως αυτά των έκτακτων εισφορών, θα είναι απανωτά και χωρίς τελειωμό.

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2011

ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Του Γιώργου Γυπάκη

Ο Καλλικράτης είναι το βήμα από το οποίο θα συνεχίζουν να ασκούν τη διεφθαρμένη τους εξουσία – με αρμοδιότητες που θα ενισχύουν τις πελατειακές σχέσεις έστω και σε κεντρικό επίπεδο.
Όπως είναι φυσικό, οι νέοι άρχοντες του Καλλικράτη το μόνο που θα έχουν να κάνουν είναι να διαχειρίζονται τη φτώχεια και τη μιζέρια που θα κληρονομήσουν από την πτώχευση – δε θα υπάρχουν λεφτά για αναπτυξιακές πολιτικές.
Και γεγονός είναι πως η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα πληρώσει τώρα τις αλόγιστες σπατάλες και την κακοδιαχείριση στην οποία επιδόθηκαν από το ξεκίνημα του «Καποδίστρια» ΟΛΟΙ οι Δημάρχοι προκειμένου να ,συντηρήσουν το ίδιο σύστημα διαφθοράς και πελατειακών σχέσεων που μας έφερε σε αυτό το χάλι.
Οι Δήμαρχοι είναι εξίσου υπεύθυνοι με τους βουλευτές για το κατάντημα της Ελλάδας.

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΑ

Του Γιώργου Γυπάκη

Μάθαμε αυτές τις μέρες ότι, όλα είναι εφικτά. Είναι εφικτό να γυρνάμε εργασιακά και ασφαλιστικά 100 χρόνια πίσω, σα να μην πέρασε μια μέρα. Είναι εφικτό να επιβάλλουμε στους γέρους να ζήσουν χωρίς σύνταξη, στους νέους να ζήσουν χωρίς δουλειά, στα ασφαλιστικά ταμεία να μας κλέβουν για να τα παίζουν στο χρηματιστήριο, είναι εφικτό να επιβάλλουμε ότι φορολογία θέλουμε, είναι εφικτό κάποιοι να παραδίδουν τη χώρα σε ξένη κυριαρχία και να μην εκτελούνται ως εθνικοί προδότες από το λαό.
Αφού όλα αυτά είναι εφικτά, ναι, υπάρχει και ο ανάποδος δρόμος. Είναι εφικτό με προεδρικά διατάγματα να επιβάλλουμε στους 8.000 ζάμπλουτους Ελληνες να πληρώσουν, είναι εφικτό να εθνικοποιήσουμε τους πόρους που ξεπούλησαν οι πολιτικοί μας παίρνοντας μίζες από δεξιά κι αριστερά, είναι εφικτό να αρνηθούμε να πληρώνουμε χρέη, είναι εφικτό να υποχρεώσουμε τις τράπεζες να πληρώσουν από την τεράστια κερδοφορία τους ένα μέρος τους χρέους, να εκδιώξουμε τους οίκους αξιολόγησης από τη χώρα απελαύνοντας τους υπαλλήλους τους, είναι εφικτό να ομολογήσουμε ότι ο πρωθυπουργός μας εκβιάζεται από οικονομικούς δολοφόνους, είναι εφικτό να στείλουμε σε δικαστήρια όλους εκείνους τους πολιτικούς που κατηγορούνται για διαφθορά και να κατασχέσουμε την περιουσία τους, είναι εφικτό να φέρουμε πίσω τα λεφτά από τις off shore εταιρείες. «Λεφτά υπάρχουν» μόνο που πρέπει να τα πάρουμε πίσω.
Μας είπαν πως αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας δεν έχει ξανασυμβεί.
Με τον ίδιο λόγο θα απαντήσουμε: αφού για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά, τα πάντα μπορούν να συμβούν.
Αφού μάθαμε ότι όλα αυτά που δεν πιστεύαμε ποτέ ότι θα ανατραπούν, ανατρέπονται μέσα σε μια νύχτα, με ένα νόμο, με ένα διάταγμα, κανείς πια δεν μπορεί να μας πείσει πως υπάρχουν «μονόδρομοι» στην πολιτική.
Όλα ανατρέπονται, όλα επιτρέπονται κι όλα είναι εφικτά.
Πρωτοδημοσιεύτηκε στο blog ΕΞΕΓΕΣΗ στις 30/6/2010

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ

Του Γιώργου Γυπάκη

Οι τομείς των εξοπλισμών, της ενέργειας, των δημοσίων έργων και της υγείας  στάθηκαν επί δεκαετίες οι βασικότεροι άξονες διαφθοράς των πολιτικού μας συστήματος.  Είναι οι τομείς με τις μεγαλύτερες εταιρείες και τις μεγαλύτερες μίζες. Δεν είναι μόνο η SIEMENS. Είναι και η ABB (γερμανική πολυεθνική – από αυτήν αγοράσαμε την ρυπογόνο επέκταση της ΔΕΗ στην Ξυλοκαμάρα). Είναι η GLAXO SMITH και οι άλλες φαρμακοβιομηχανίες που στήνουν ψεύτικες πανδημίες σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις για να πουλάνε φάρμακα κι εμβόλια. Οσο για τη δύναμη της βιομηχανίας όπλων, φαίνεται όταν ακόμα και τώρα, η Ελλάδα αγοράζει όπλα από τους ίδιους τους εκβιαστές της. Είναι και οι ελληνικές κατασκευαστικές όπως η ΑΚΤΕΡ, που έλεγχαν τα δημόσια έργα σε όλη την Ελλάδα. Αν ψάξουμε μέσα στην ειδησεογραφία των προηγούμενων δύο δεκαετιών θα δούμε πολλά ονόματα πολιτικών να εμπλέκονται με γεγονότα που σχετίζονται με τις εταιρείες αυτές. Ακης Τσοχατζόπουλος, Βάσω Παπανδρέου, Γιάννος Παπαντωνίου, Δημήτρης Αβραμόπουλος, και άλλοι, που διετέλεσαν Υπουργοί Υγείας, ΥΠΕΧΩΔΕ, Εθνικής Αμυνας, Ανάπτυξης, είναι ύποπτοι για τα έργα τους και θα έπρεπε να λογοδοτήσουν.

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΖΙΚΗΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ

"Μερικοί λένε πως η αλήθεια και η λογική είναι τα μόνα πράγματα στα οποία πρέπει να στηριχτούμε. Πρέπει να δοκιμάσουμε μ’ αυτά τα εφόδια και να συνεχίσουμε με βάση αυτά. Αλλά δεν είναι δυνατόν αυτά να είναι η μόνη ελπίδα. Δεν μπορεί να είναι. Θα ήταν πολύ φρικτό αν υπήρχαν μόνο αυτά. Η μαζική ανυηπακοή είναι μια απάντηση. Ισως πραγματική ανυπακοή, όχι μια διαδήλωση μισού ή ενός εκατομμυρίου ανθρώπων ενάντια σε έναν πόλεμο όπου οι διαδηλωτές πηγαίνουν μετά στα σπίτια τους για τσάι αντί να παραμείνουν στους δρόμους. ΜποΪκοτάρισμα της αγοράς, της προσποιητής αυτής ανάγκης που είναι μια κακοήθεια. Η μαζική ανυπακοή ακόμα και όταν δεν είναι πολύ επίμονη, έχει λειτουργήσει αρκετά αποτελεσματικά σε κάμποσα μέρη τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Αυτή εν μέρει γκρέμισε ένα τείχος και έβαλε τέλος σε μια αυτοκρατορία. Η ανυπακοή μπορεί να αλλάξει κυβερνήσεις."
Ted Honderich (από το Εψιλον της Κ.Ε.)
Καθηγητής Φιλοσοφίας University College of London

Ο Πόλεμος του αντιπροέδρου ενάντια στην κοινωνία

Του Δημήτρη Πατέλη

«Τώρα έχουμε πόλεμο», επανέλαβε την Τρίτη ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών Ε. Βενιζέλος, αναγγέλλοντας τα σκληρά μέτρα εσωτερικής πτώχευσης (συγχωνεύσεις υπηρεσιών, απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, ιδιωτικοποιήσεις κρατικής περιουσίας, επέκταση επιχειρησιακών συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα)...Ο δικός του «πόλεμος» περιέχει έναν άλλο συμβολισμό. Αναφέρεται στην ίδια την ουσία των κοινωνικών μεταβολών, οι οποίες επηρεάζουν άμεσα τις ζωές των ανθρώπων. Είναι ένας «κοινωνικός πόλεμος» σε ιστορική κλίμακα.

Αν υπάρχει ελπίδα, θα τη βρούμε μόνοι μας, στα οδοφράγματα

Του Γιώργου Γυπάκη

Ενας ένας όλοι οι μύθοι καταρρίπτονται: το επιχείρημα πως το ΔΝΤ ήταν μονόδρομος, πως τα μέτρα κατά του λαού ήταν αναγκαία, αλλά κυρίως, καταρρίφθηκε ο μύθος του πολιτικού πολιτισμού, πίσω από τον οποίο κρυβόταν όλα αυτά τα χρόνια η διαφθορά και το πελατειακό σύστημα. Οι βουλευτές μας, είναι πραγματικά υπόλογοι τώρα και στην πράξη έχουν ήδη δικαστεί και καταδικαστεί στη λαϊκή συνείδηση, αφού στήριζαν και στηρίζουν τις κυβερνήσεις που μας χαντάκωσαν και το πρώτο που πρέπει να χάσουν, είναι ο μύθος που τους περιβάλλει.
Γύρω από το μύθο αυτό, οι αυλικοί και οι δούλοι οπαδοί που σηκώνονται από την καρέκλα τους όταν «μπαίνει ο δικός μας», διόρισαν τα παιδιά τους στο δημόσιο, ξέπλυναν βρωμιές κι αυθαιρεσίες, έγιναν «κάποιοι» στις τοπικές κοινωνίες, ορίζοντας εαυτούς ως τοπικούς εκπροσώπους των βουλευτών – το τελευταίο σύστημα γιγαντώθηκε την εποχή του «Καποδίστρια».
Δεν πρέπει να ξενίζει, το γεγονός ότι όλοι αυτοί θα βρεθούν από τη θέση του θύτη στη θέση του θύματος, ενός υποβόσκοντος εμφυλίου πολέμου, ανάμεσα σε αυτούς που εξυγιαίνονται μέσω της κάθαρσης που ζητούν και σε αυτούς που κρύβονται κάτω από τόνους υποκρισίας, δήθεν άγνοιας, προκειμένου να αναδυθούν την κατάλληλη στιγμή προκειμένου να συνεχίσουν να συντηρούν τη φαυλότητα στην κοινωνία.
Από σήμερα και στο εξής, όπως μας είπαν, δε θα υπάρχουν μύθοι, ούτε ταμπού.
Όλα ανατρέπονται, ακόμα και τώρα.
Αν υπάρχει ελπίδα, θα τη βρούμε μόνοι μας, στα οδοφράγματα.

Πρωτοδημοσιεύτηκε στις 22/5/2010 στο blog "Εξέγερση"

Πόλεμο θέλουν; Θα τον έχουν! Εσύ διάλεξες στρατόπεδο;

Του Δημήτρη Πατέλη
 Από το διάλογο στο Πολυτεχνείο:

Πόλεμο θέλουν; Θα τον έχουν! Εσύ διάλεξες στρατόπεδο;

«Τώρα έχουμε πόλεμο», μας λένε κυνικά και απροκάλυπτα οι δωσίλογοι κυβερνώντες του χρηματοπιστωτικού άξονα. Ας το συνειδητοποιήσουν λοιπόν καλά όσοι σπεύδουν (ασχέτως προθέσεων: από ωμό συμφέρον, από εκβιασμούς και πιέσεις, από ιδιοτελείς στρατηγικές επιβίωσης, από άγνοια, από αφέλεια, από κοινωνικό αναλφαβητισμό, από απλή βλακεία) να συστρατευθούν σήμερα με το στρατόπεδο των ύπουλων επιτιθεμένων, απατεώνων, καταχραστών εξουσίας, με τη χούντα των δωσίλογων και τους Νόμους Πλαίσιο της Νέας Κατοχικής Τάξης τους.

Οι αδίστακτοι επιτιθέμενοι, αποφάσισαν να θυσιάσουν την παιδεία, την υγεία, τις εργασιακές σχέσεις, την περίθαλψη, την ασφάλιση, και κυρίως: μερικές γενεές του λαού μας, τη νεολαία μας, τα αγέννητα παιδιά, με όρους γενοκτονίας, για να εξευμενίσουν τα αφεντικά τους: τους διεθνείς και ντόπιους τοκογλύφους!

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2011

ΜΑΣ ΤΑ ΠΗΡΑΝ ΟΛΑ

Αρθρο του Γιώργου Γυπάκη

Μας τα πήραν όλα, ναι.
Κι έχουμε μείνει, ένας χορός εξαθλιωμένων αστών, στην τραγωδία της ηλιθιότητας.
Να σερνόμαστε στους δρόμους, εκλιπαρώντας τις τράπεζες, πληρώνοντας υπέρογκους λογαριασμούς
Εκλιπαρώντας και πληρώνοντας τους κλέφτες, τους νταβατζήδες, τους ληστές.
Ξέρω ανθρώπους ευηπόληπτους με τρύπια παπούτσια, τους βλέπω να τα δίνουν όλα για τα παιδιά τους και να μην τους μένει τίποτα.
Βυθισμένοι μέσα στη γκρίνια που φέρνει η φτώχεια και στη μιζέρια, θυμόμαστε τη δεκαετία της μετανάστευσης. Της δικής μας μετανάστευσης. Οπουδήποτε καλύτερα εκτός από δω. Γιατί τι έχει μείνει να ορίζει αυτό το «εδώ»; Αλλά σάμπως και το «αλλού» θα ναι καλύτερο;
Μας τα πήραν όλα.
Ακόμα και την ελπίδα να πάμε κάπου καλύτερα.
Ξέρω ανθρώπους οργισμένους. Ξέρω ανθρώπους που αν μιλήσουν, δε θα μιλήσουν με τα λόγια. Ξέρω ανθρώπους που ψάχνουν τη δύναμη να αντισταθούν, να μην πληρώνουν άλλο, να μην υπακούν άλλο. Ξέρω ανθρώπους οργισμένους στα Νοσοκομεία, έξω από τα σχολεία και τα φροντιστήρια περιμένοντας, στις ουρές στις εφορίες και στις τράπεζες ιδρωμένους από το στρες,
ξέρω ανθρώπους που οι εκλογές πια δεν τους προσφέρουν την απαραίτητη ευκαιρία για κάθαρση.
Ξέρω ανθρώπους που δεν τους αρκεί να περιμένουν για μια αβέβαιη αλλαγή.

Ανακοίνωση για το σκάνδαλο της ΕΛΣΤΑΤ

Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο
Αυτή την ώρα, που η χώρα οδηγείται σε μείζονα εθνική καταστροφή, οι ευθύνες των ενορχηστρωτών του μεγάλου ξεπουλήματος καταδεικνύονται πλήρως από τις βαρύτατες καταγγελίες για τον ρόλο της ΕΛΣΤΑΤ.
Οι αποκαλύψεις της κυρίας Ζωής Γεωργαντά, καθηγήτριας Οικονομετρίας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και μέλους του ΔΣ της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ), ότι η κυβέρνηση και ο πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέας Γεωργίου, σε αγαστή συνεργασία με τον Walter Rademacher, γενικό διευθυντή της Eurostat, «μαγείρεψαν» τα στοιχεία του ελλείμματος, δεν αφήνουν καμμία αμφιβολία ότι οδηγηθήκαμε εσκεμμένα στο ΔΝΤ από τους εγκάθετους των διεθνών τοκογλύφων.
Εκτελώντας εντολές, εφάρμοσαν με παράνομες πρακτικές ένα σχέδιο που, από την απογραφή Αλογοσκούφη μέχρι την σκευωρία Παπακωνσταντίνου, είχε στόχο την διεθνή εκστρατεία κατασυκοφάντησης της χώρας και την υπαγωγή της σε καθεστώς υποτέλειας.
Οι μεθοδεύσεις σχετικά με το ότι η στατιστική υπηρεσία δεν έχει άμεση σχέση με τα στοιχεία του προϋπολογισμού και τα πλαστά στοιχεία που εκτίναξαν το έλλειμμα από το 12% στο 15,4% αποτελούν καθαρά κακουργηματικές πράξεις εις βάρος του λαού και της χώρας.
Αναρωτιέται κανείς, τι κάνει η δικαιοσύνη, οι εισαγγελείς σε αυτό τον τόπο δεν παρακολουθούν τις ειδήσεις; Δεν καταλαβαίνουν ότι θα απολογηθούν μια μέρα και αυτοί στον ελληνικό λαό;
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι τα καταγγελλόμενα για την ΕΛΣΤΑΤ, μαζί με τα στοιχεία για προσυνεννοήσεις με τον Στρως Καν, το «σορτάρισμα» Τ3-Τ10 και τα κερδοσκοπικά παιχνίδια κυβερνητικών παραγόντων, συνιστούν καθαρά Εσχάτη Προδοσία και λόγο σύστασης Ειδικού Δικαστηρίου.

Ανακοίνωση του ΕΠΑΜ για την διεκδίκηση των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα

Η αναμενόμενη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης ως προς την ελληνική απαίτηση των γερμανικών αποζημιώσεων για τις καταστροφές του Βʼ Παγκοσμίου Πολέμου έχει ιδιαίτερη σημασία υπό τις σημερινές συνθήκες της οικονομικής κατοχής.Το ΕΠΑΜ ζητά την έμπρακτη αποζημίωση και δικαίωση του ελληνικού λαού για τις πολεμικές καταστροφές και τις ναζιστικές θηριωδίες και στηρίζει τις απαιτήσεις του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, που περιλαμβάνουν:


α) Το ποσό των 7.100.000.000 δολλαρίων ΗΠΑ, που της επεδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946) για την αποκατάσταση των ζημιών που προκάλεσαν τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής στην οικονομική υποδομή της χώρας.
β) Το αναγκαστικό δάνειο των 3.500.000.000 δολλαρίων ΗΠΑ που εισέπραξε η Γερμανία κατά τα έτη 1942-43.
γ) Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών που αφαιρέθηκαν κατά την γερμανική κατοχή ʼ41-ʼ44 από Μουσεία και Αρχαιολογικούς χώρους.
δ) Τις αποζημιώσεις προς τα θύματα των εγκλημάτων του Γερμανικού στρατού κατοχής, σε βάρος αμάχων Ελλήνων πολιτών.
Συμμετέχουμε και καλούμε όλους να παρευρεθούν στην ανοικτή συνέντευξη Τύπου, στο Θέατρο ΑΛΦΑ, Πατησίων 37, την Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου και στις 12 το μεσημέρι, και να ενημερωθούν για το μέγιστο αυτό εθνικό ζήτημα και τις εξελίξεις στην Χάγη κατά την συνεδρίαση του Ανοικτού Δικαστηρίου.


ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ (ΕΠΑΜ)
Αθήνα, 20-9-2011

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011

ΔΙΔΑΚΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟ 4ο ΕΤΟΣ!

Με το Νέο Νόμο για τα ΑΕΙ της φράου Άννας, από το 4ο έτος σπουδών προβλέπονται δίδακτρα.
Αυτό βγαίνει από τον χωρισμό σε 3 κύκλους και την εξουσιοδότηση του Συμβουλίου να αποφασίσει για δίδακτρα από το 2ο κύκλο στη σχολή μεταπτυχιακών.
Ας μη λησμονούμε και τη σκοπιμότητα της κατασυκοφάντησης που έχει εξαπολύσει ο κατευθυνόμενος τύπος:
Γιατί κατασυκοφαντούν τώρα το σύνολο των πανεπιστημίων και των πανεπιστημιακών;
Η συνταγή είναι απλή, όσο και ο ορισμός της στρεψοδικίας: οι όποιοι εργαζόμενοι - λειτουργοί του επόμενου στόχου του κοινωνικού πολέμου για διάλυση κάθε ίχνους δημόσιου και δωρεάν στοιχείου, θα στοχοποιούνται - συκοφαντούνται - λοιδορούνται συλλήβδην, ώστε η επερχόμενη καταστροφή, να προβληθεί στο λαό ως αγώνας για "αριστεία" και ως καθαρτήριος λύτρωση από "λαμόγια", "διεφθαρμένες συντεχνίες προνομιούχων" κ.ο.κ. Έτσι, ο φορολογούμενος που θα διαπιστώσει αίφνης ότι δεν θα έχει πλέον απομείνει ούτε ίχνος Δημόσιου Πανεπιστημίου, περίθαλψης κ.ο.κ. δεν πρέπει να τα βάλει με τους δωσίλογους (που προτάσσουν τα συμφέροντα των διεθνών τοκογλύφων-ευεργετών του έθνους υποθηκεύοντας για 40 χρόνια την παιδεία την υγεία και το μέλλον των παιδιών μας και των εγγονών μας), αλλά με τους "σκάρτους" πανεπιστημιακούς, γιατρούς, και λοιπά "κλειστά επαγγέλματα"...

Η ΘΕΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Ακόμα να κοπάσουν οι πανηγυρισμοί του υψηλού μορφωτικού επιπέδου πλασιέ βιβλίων Άδωνι Γεωργιάδη, σύσσωμης της μη διεφθαρμένης και αξιότιμης οικογένειας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, του επιτυχημένου επιχειρηματία χωρίς επιχείρηση Στέφανου Μάνου, των αστέρων της επιδρομής εναντίον των πλατειών εν μέσω θέρους Καμίνη και Μπουτάρη, καθώς και άλλων γνωστών και μη εξαιρετέων ταλιμπάν και ζόμπι του νεοφιλελευθερισμού και της ακροδεξιάς. Γιατί πανηγυρίζουν όλοι αυτοί, γιατί αλληλοσυγχαίρονται εδώ και μερικές μέρες με την κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία εργάζεται άοκνα για την επιτάχυνση της επίσημης πτώχευσης της χώρας και του λαού;

Μα για την ψήφιση του νόμου για το πανεπιστήμιο! Μήπως, όμως, θα έλεγε κάποιος, έχουν, έστω εν μέρει, δίκιο; Μήπως όλοι αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στον οικονομικό όλεθρο αποφάσισαν να κάνουν μια νέα αρχή; Μήπως αποφάσισαν να συναινέσουν επιτέλους για το καλό της παιδείας παρά τις αμαρτίες τους; Μήπως, τελικά, δεν είχε παραξηλωθεί αυτή η κατάσταση με το άσυλο, τα φαινόμενα οικογενειοκρατίας, τη διαφθορά, την τεμπελιά και τη λούφα, τις διαφόρων ειδών συναλλαγές ανάμεσα σε καθηγητές και φοιτητές; Μήπως δεν έπρεπε, τελικά, να γίνει κάτι για τα πανεπιστήμια;

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ;



Η Ελλάδα δεν δημιουργήθηκε την ημέρα ένταξης στο ευρώ. Ήξερε να πορεύεται και πριν έρθει το παντοδύναμο ευρώ. Είχε διεθνείς σχέσεις και πριν το ευρώ και μάλιστα καλύτερες, με περισσότερες χώρες και πιο προσοδοφόρες. Και παρά το γεγονός ότι το εθνικό νόμισμα, δηλαδή τη δραχμή, την μεταχειρίζονταν οι κυβερνήσεις με κύριο σκοπό να διευκολυνθεί η κερδοσκοπία και να αυξηθεί η λεγόμενη ανταγωνιστικότητα με διαρκείς υποτιμήσεις, είχε ορισμένα τρελά αποτελέσματα:
• Τα εξωτερικά ελλείμματα της χώρας ποτέ δεν έφτασαν στα ύψη που βρέθηκαν επί ευρώ. Μάλλον ήταν αδιάφορο σ’ όλους όσοι εμπορεύονταν με την χώρα η κατάσταση της δραχμούλας.
• Παρά τον πληθωρισμό και τις διαρκείς υποτιμήσεις οι εξωτερικοί όροι εμπορίου της χώρας ήταν πολύ καλύτεροι απ’ ότι την δεκαετία του ευρώ. Το ίδιο και η εσωτερική αγοραστική δύναμη της οικονομίας.
• Χάρις στη δραχμούλα το χρέος ήταν απολύτως διαχειρίσιμο και παρά την εκτίναξή του επί Μητσοτάκη και Σημίτη δεν μας οδήγησε σε χρεοκοπία. Κι ούτε θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε στη σημερινή χρεοκοπία, όσο διατηρούσαμε τη δραχμή.


Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ ΤΟΥ ΕΠΑΜ

Η χώρα οδηγήθηκε εδώ και πάνω από ένα χρόνο σε ένα ασφυκτικό καθεστώς νέας κατοχής. Πρώτη πράξη αυτού του καθεστώτος ήταν η κατάλυση κάθε έννοιας δικαίου για να επιβληθεί ένα άγριο πρόγραμμα καταλήστευσης του εργαζόμενου λαού. Ο λαός με κομμένη την ανάσα ακούει καθημερινά να ανακοινώνονται όλο και πιο σκληρά, αντικοινωνικά μέτρα που ανατρέπουν τον οικογενειακό και προσωπικό προγραμματισμό, ισοπεδώνουν δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών και σπρώχνουν με βίαιο τρόπο τον λαό στη φτώχια, την ανεργία, την εξαθλίωση.
Ο εργαζόμενος χάνει μέρα με τη μέρα όλες τις εγγυήσεις για μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή ζωή, ενώ ο μικρός και μεσαίος επιχειρηματίας καταστρέφονται. Χωρίς καμμιά άλλη προοπτική εκτός από την διαρκή επιδείνωση της κατάστασής του.
Όλα αυτά συμβαίνουν εν μέσω μιας μοναδικής ως προς το εύρος, το βάθος και τις καταστροφικές προεκτάσεις παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Μιας κρίσης, η οποία όταν μετατράπηκε σε κρίση χρέους έπληξε ως ασθενείς κρίκους του συστήματος την Ελλάδα και μια σειρά ακόμη χωρών της περιφέρειας της ΕΕ. Τα δεινά που υφίσταται ο λαός, η απώλεια της κυριαρχίας, η διάλυση και η καταστροφή, πηγάζουν από έναν διεθνή μηχανισμό εκμετάλλευσης με αιχμή του δόρατος ένα ολωσδιόλου παρασιτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.
Οι Έλληνες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, επαγγελματίες, αγρότες και μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δεν καλούνται απλώς να πληρώσουν τον λογαριασμό ενός χρέους, που έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε όσο περισσότερο το πληρώνεις, τόσο περισσότερο να αυξάνει, αλλά να αποδεχθούν την επίσημη υποθήκευση και εκποίηση της χώρας τους από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Αυτό υπόσχεται η κυβέρνηση και το επίσημο πολιτικό σύστημα στον ελληνικό λαό. Επιχειρούν να κρύψουν ότι το κυρίως ζητούμενο με τα «πακέτα στήριξης» δεν είναι απλώς οι επιπλέον «θυσίες» που θα κληθούν να υποστούν τα λαϊκά στρώματα. Το επίδικο ζήτημα είναι η εθνική κυριαρχία της χώρας. Με την κηδεμονία του ΔΝΤ και της ΕΕ ο Έλληνας εργαζόμενος δεν κινδυνεύει να χάσει μόνο τη δουλειά του, τη σύνταξή του, τα δικαιώματά του αλλά και την ίδια την χώρα του.
Η ίδια η δυνατότητα επιβίωσης της χώρας αμφισβητείται πλέον ανοιχτά από τους ιθύνοντες της ευρωζώνης και τις αγορές. Η χώρα θα πρέπει τουλάχιστον οικονομικά να τεμαχιστεί σε περιοχές και περιφέρειες, να εκχωρήσει την εκμετάλλευση των νησιών και τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο Αιγαίο. Ολόκληρη η χώρα έχει μετατραπεί σε οικόπεδο που πουλιέται με το στρέμμα. Η Ελλάδα άρχισε ήδη να μεταβάλλεται σε κράτος υπό αίρεση, διαρθρωμένο σε ημιαυτόνομες περιφέρειες εύκολα ιδιωτικοποιήσιμες και προσαρτήσιμες σε γειτονικά κράτη, κρατίδια και προτεκτοράτα ανάλογα με τα συμφέροντα των μεγάλων της ευρωζώνης και των ΗΠΑ.
Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο συγκροτείται για να οργανώσει τις αντιστάσεις και να ενισχύσει τον αγώνα του λαού ενάντια στο καθεστώς κατοχής. Καμπή για την ίδρυσή του υπήρξε η μεγαλειώδης αντίσταση του λαού με τις συγκεντρώσεις επί έναν και πλέον μήνα στις πλατείες σχεδόν όλων των πόλεων της Ελλάδας, με πρώτη την πλατεία Συντάγματος στο κέντρο της Αθήνας. Οι αυθόρμητες αυτές διαδηλώσεις διαρκείας ενός πολύ μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού, μετέτρεψαν τον επίμονο αγώνα διαμαρτυρίας που διεξήγαγαν κατά κύριο λόγο οι εργαζόμενοι με κινητοποιήσεις και απεργίες όλο τον προηγούμενο χρόνο, σε αγώνα για την ανατροπή της εξουσίας και του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος ως τέτοιου. Από την στιγμή που ένα μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού βγήκε στους δρόμους με πρωτοφανή συνέπεια και συνέχεια ενάντια όχι σε επιμέρους πολιτικές και μέτρα, αλλά στο επίσημο καθεστώς, όπως κι αν το καταλαβαίνει κανείς, τότε το ζήτημα που τέθηκε στην πράξη εξαρχής ήταν ποιο θα πρέπει να είναι το επόμενο βήμα. Πώς θα μπορέσει να κερδίσει ο λαός την αναμέτρηση που έχει ανοίξει με την εξουσία;
Το ΕΠΑΜ ήρθε να απαντήσει σ’ αυτό ακριβώς το ερώτημα. Ο αγώνας του είναι κατεξοχήν απελευθερωτικός. Είναι αγώνας εθνικός και ταυτόχρονα κοινωνικός, μιας και διεκδικεί την χώρα από τα δεσμά της τυραννίας και του δήμιου προς το συμφέρον της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού, του εργάτη, του αγρότη, του μικρού και μεσαίου επιχειρηματία, του επαγγελματία και κυρίως της νέας γενιάς για να έχει μέλλον σ’ αυτόν τον τόπο.
Φιλοδοξία του ΕΠΑΜ είναι να συμβάλει καθοριστικά στην ενότητα του λαού πέρα και πάνω από κομματικές, ιδεολογικές και άλλες διαχωριστικές γραμμές. Ο λαός και η χώρα βρίσκεται σε υπέρτατο κίνδυνο. Μόνο με τη δημιουργία ενός μεγάλου κοινωνικοπολιτικού μετώπου ολόκληρου του λαού για τη διάσωση της χώρας μπορούμε να ξεφύγουμε από τον καταθλιπτικό μονόδρομο της καταστροφής, της λεηλασίας και της υπερχρέωσης.
Ένας ενωμένος και αποφασισμένος λαός δεν έχει να φοβηθεί τίποτε και κανέναν, δεν μπορεί να τον σταματήσει καμμιά απειλή, κανένα αντίποινο των αγορών ή των ισχυρών. Όποτε ο λαός αποφάσισε να ενωθεί και να διεκδικήσει τα δίκαιά του δεν υπήρξε καμμιά αντιξοότητα, καμμιά δύναμη που να στάθηκε εμπόδιο στο δρόμο του.
Αυτή η λαϊκή ενότητα πρέπει και μπορεί να οικοδομηθεί γύρω από εκείνα τα κεντρικά αιτήματα που επιτρέπουν να ανατραπεί συνολικά το καθεστώς κατοχής, εκποίησης και δουλοπαροικίας, καθώς και λειτουργήσουν ως αφετηρία δημοκρατικής αναγέννησης της χώρας στη βάση των λαϊκών συμφερόντων.
Αυτά τα κεντρικά αιτήματα συνοψίζονται ως εξής:
1. - Μη αναγνώριση του δημόσιου χρέους με βάση το διεθνές δίκαιο, που επιτρέπει σε ένα κυρίαρχο κράτος να αρνηθεί να πληρώσει όλα τα παράνομα, τοκογλυφικά και καταχρηστικά χρέη, που οδηγούν τον λαό και την χώρα στην χρεοκοπία. Αυτό σημαίνει άμεση παύση πληρωμών προς τους δανειστές εδώ και τώρα, ώστε να σταματήσει ο φόρος αίματος τον οποίο καταβάλλουν η χώρα και ο λαός στους διεθνείς τοκογλύφους και κερδοσκόπους.
Αυτή είναι η μόνη λύση για να σωθεί η χώρα από την καταστροφή και να διασώσουν οι εργαζόμενοι τα εισοδήματά τους, τη δουλειά τους, τις συντάξεις και τα δικαιώματά τους. Είναι ο μόνος τρόπος για να υπάρξει προοπτική για τους νέους, τους αγρότες, τους επαγγελματίες, τους μικρομεσαίους. Είναι ο μόνος τρόπος για να γλυτώσει η χώρα από την πτώχευση και την καταστροφή που οργανώνουν ήδη η κυβέρνηση, η ΕΕ και το ΔΝΤ.
Μη αναγνώριση του χρέους σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε κανενός είδους απαίτηση που θα επιτρέψει στους δανειστές της χώρας να τη δημεύσουν, να την κατασχέσουν, να τη λεηλατήσουν. Σημαίνει ότι σταματάμε να πληρώνουμε δάνεια που έχουμε πληρώσει διπλά και τρίδιπλα. Σημαίνει ότι διαγράφουμε μονομερώς όλες τις οφειλές που υπήρξαν προϊόν ρεμούλας και κερδοσκοπίας εις βάρος της χώρας και του λαού της. Σημαίνει ότι αρνούμαστε επιτέλους να ματώνουμε για δάνεια που έρχονται από τον 19ο αιώνα, αλλά οι αγορές και οι μεγάλοι «εταίροι» μας έχουν επιβάλει να τα πληρώνουμε έως σήμερα. Σημαίνει πολύ απλά ότι σταματάμε να πληρώνουμε τα κερατιάτικα στους διεθνείς και ντόπιους τοκογλύφους.
Ο ελληνικός λαός οφείλει να προχωρήσει σε μη αναγνώριση του χρέους όχι γιατί θέλει να βλάψει κανέναν ή να «φάει» τα λεφτά των δανειστών του. Οφείλει να το κάνει γιατί έτσι θα ανατρέψει την σχέση οφειλέτη-δανειστή υπέρ της χώρας του και θα αποφύγει οριστικά την επίσημη χρεοκοπία. Οφείλει να το κάνει γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να σταθεί στα πόδια του, για να διεκδικήσει τη χώρα του από τις αγορές και τα αρπακτικά τους, για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, για να λυτρωθεί επιτέλους από το διεφθαρμένο σύστημα που τον κυβερνά. Γι’ αυτό και αιτήματα που αφορούν δάνεια τα οποία συνήφθησαν καλή τη πίστει και συνέβαλαν αποδεδειγμένα στην ανάπτυξη της χώρας, ο λαός δεν θα αρνηθεί να συζητήσει την ικανοποίησή τους. Στη βάση του αμοιβαίου οφέλους. Ιδίως αν συνδέονται με χρήματα μικροκαταθετών και ασφαλιστικών ταμείων, που έτσι κι αλλιώς δεν υπερβαίνουν το 15% του σημερινού δημόσιου χρέους. Πάντα με βασική προϋπόθεση ότι καμιά τέτοια απαίτηση δεν θα υπονομεύσει την πορεία της χώρας, δεν θα υποθηκεύσει το μέλλον της και ούτε θα θέσει τη χώρα υπό καθεστώς ομηρίας. Αν χρειαστεί να χάσει κάποιος, αυτός σίγουρα δεν θα είναι ο λαός και η χώρα.
2.- Πρέπει να ανατραπεί εδώ και τώρα ολόκληρο το οικοδόμημα των συμφωνιών, δεσμεύσεων, παρεμβάσεων και μέτρων που πάρθηκαν από την εποχή του πρώτου μνημονίου, έτσι ώστε η χώρα να αποκαταστήσει την εσωτερική έννομη τάξη της και να διεκδικήσει την κυριαρχία της από το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ, που έχει εκχωρηθεί με τόσο άθλιο και προδοτικό τρόπο από το σύνολο του κυρίαρχου οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου με επικεφαλής την κυβέρνηση. Οφείλουμε με κάθε πράξη και δράση του λαϊκού κινήματος, να προειδοποιούμε του ντόπιους και ξένους επικυρίαρχους, του επενδυτές και του κερδοσκόπους των αγορών: ότι αρπάξατε και θα αρπάξετε στο εγγύς μέλλον, ο λαός με την πάλη του θα τα πάρει πίσω. Η επένδυση στην διάλυση και στην εκποίηση αυτής της χώρας θα σας στοιχίσει πολύ ακριβά.
3. – Αναθεώρηση των σχέσεών μας με την ΕΕ με πρώτο βήμα την έξοδο από τη ζώνη του ευρώ και την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος που να εκφράζει τη δυναμική μιας νέας οικονομικής πορείας της χώρας προς όφελος του λαού. Η καταστροφή δεν μας περιμένει αν φύγουμε από το ευρώ, αλλά όσο παραμένουμε υποτελείς στο ευρώ. Η χώρα θα πάψει να είναι έρμαιο κάθε είδους πίεσης, εκβιασμού και επιδρομής της διεθνούς κερδοσκοπίας, θα πάψει να είναι αναλώσιμο είδος των αγορών, μόνο αν ανακτήσει τον έλεγχο του νομίσματος και της οικονομίας της.
Η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα δεν είναι πανάκεια, αλλά αναγκαία αφετηρία για να αλλάξουμε πορεία. Για να πετύχουμε την αναγκαία αναδιανομή πλούτου υπέρ των ασθενέστερων, αλλά και την άμεση γενναία ενίσχυση των λαϊκών εισοδημάτων, που είναι ο μόνος τρόπος για να επανεκκινήσει η οικονομία και να αρχίσει να βγαίνει από την ύφεση.
Για να προχωρήσουμε στην εθνικοποίηση των μεγάλων τραπεζών, με πρώτη την Τράπεζα της Ελλάδας, με σκοπό τον έλεγχο της οικονομίας, τον επαναπροσανατολισμό της πιστωτικής πολιτικής, το χτύπημα της χρηματιστικής αγυρτείας και τον έλεγχο της κίνησης των κεφαλαίων. Μόνο έτσι μπορούμε να εγγυηθούμε τις λαϊκές αποταμιεύσεις που διασπαθίζονται από το υπάρχον σαράφικο και τοκογλυφικό τραπεζικό σύστημα.
Για να αναδειχθεί το κράτος σε βασικό μοχλό της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης της χώρας με πρώτη την εθνικοποίηση των παλιών ΔΕΚΟ, των υποδομών και των υπηρεσιών που ιδιωτικοποιήθηκαν. Ένα κράτος που πρέπει να πάψει να αποτελεί φέουδο μιας παρασιτικής οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας η οποία σήμερα κυβερνά τη χώρα. Μόνο έτσι μπορεί να απελευθερωθεί και η ιδιωτική πρωτοβουλία του μικρού και μεσαίου επιχειρηματία από την καταδυνάστευση των τραστ, των καρτέλ, των ντόπιων και ξένων μονοπωλίων της αγοράς.
Για να εξασφαλίσουμε τις απαραίτητες επενδύσεις για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, η οποία δεν θα στηρίζεται σε ξένους και ντόπιους κερδοσκόπους επενδυτές, κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και μονοπώλια, αλλά στις ανάγκες και στο εισόδημα των εργαζομένων, στη δυναμική και στην πρωτοβουλία των ζωντανών παραγωγικών δυνάμεων του τόπου.
4. - Η πρώτη πράξη εξιλέωσης της ελληνικής κοινωνίας από τα ανομήματα των κυβερνώντων της είναι να καθίσει στο εδώλιο το σύνολο των φυσικών και νομικών προσώπων (κόμματα και επιχειρηματικά κυκλώματα) που συμμετείχαν στην διασπάθιση του δημόσιου χρήματος και της δημόσιας περιουσίας σε ολόκληρη την προηγούμενη περίοδο. Όχι για να στήσει κρεμάλες στο Σύνταγμα, ούτε για να γεμίσει τις φυλακές με ανάξιους και προδότες, αλλά για να κάνει κάτι καλύτερο, αλλά για να δημεύσει άμεσα και υπέρ του δημοσίου το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων όσων φυσικών και νομικών προσώπων έχουν ανάμιξη στη διασπάθιση του δημοσίου, αλλά και στην εσχάτη προδοσία που έχει διαπραχθεί εναντίον του λαού και της χώρας με την επιβολή του καθεστώτος κατοχής και εκποίησης. Όσο για τους ενόχους μπορούμε να απασχοληθούν σε κοινωνικά ωφέλιμη εργασία, στην καθαριότητα και φύλαξη δημόσιων χώρων, στην συντήρηση υποδομών, κοκ. Γι’ αυτό και το πρώτιστο μέλημα του κινήματος δεν είναι να τα μαζέψουν και να φύγουν, αλλά να τους προλάβει πριν δραπετεύσουν για να τους δείξει πώς ο λαός τιμωρεί την εσχάτη προδοσία στην πράξη και πόσο χρήσιμοι μπορούν να γίνουν για το κοινωνικό σύνολο. Ίσως για πρώτη φορά στη ζωή τους.
5. – Η διάσωση της χώρας δεν μπορεί να επιτευχθεί με τον λαό στον «γύψο» ούτε με οικουμενικές και υπερκομματικές κυβερνήσεις εκφασισμού της πολιτικής ζωής. Η διέξοδος από την κρίση απαιτεί περισσότερη, βαθύτερη και όχι λιγότερη δημοκρατία. Απαιτεί τον λαό διαρκώς στο προσκήνιο, όχι θεατή και θύμα των εξελίξεων. Απαιτεί μια νέα εξουσία με τον λαό στα κέντρα των αποφάσεων και όχι ένα διεφθαρμένο σύστημα κυβερνητικής απολυταρχίας. Απαιτεί την κατάκτηση της δημοκρατίας μέσα από την αυθεντική κατοχύρωση της λαϊκής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας. Κι αυτό μπορεί να συντελεστεί μέσα από μια συνολική πολιτειακή αλλαγή, μέσα από την εκλογή Συντακτικής Συνέλευσης διευρυμένης αυθεντικής εκπροσώπησης του ίδιου του λαού με μοναδικό αντικείμενο την σύνταξη και ψήφιση ενός νέου δημοκρατικού Συντάγματος. Μόνο έτσι θα μπορέσει ο λαός να γίνει αφεντικό στον τόπο του, να οικοδομήσει ένα σύστημα διακυβέρνησης που θα βασίζεται σε μια λαϊκή αντιπροσώπευση με αιρετότητα από τα ανώτερα ως τα κατώτερα όργανα, δεσμευτική εντολή, διαρκή έλεγχο από τα κάτω, υποχρεωτική λογοδοσία των αιρετών εντεταλμένων προς τους εκλογείς τους, ανακλητότητα με κάθε αθέτηση εντολής, περιορισμένη θητεία, θέσπιση της εκ περιτροπής εναλλαγής σε αξιώματα-λειτουργίες.
Μόνο έτσι θα μπορέσει να απαλλαγεί από τα δεσμά της υποτέλειας, έτσι ώστε η χώρα και ο λαός να ανοιχτούν επιτέλους στη διεθνή ζωή, να αξιοποιήσουν δυνατότητες και ευκαιρίες μέσα από την αναζήτηση νέων διεθνών ερεισμάτων, επαφών και σχέσεων με όλους τους λαούς της Ευρώπης και του κόσμου, δίχως καταναγκασμούς, επιβολές και μονοπωλιακές εξαρτήσεις.
Η μάχη την οποία καλείται να δώσει σήμερα ο εργαζόμενος, ο αγρότης, ο μικρομεσαίος, ο επαγγελματίας, ο νέος δεν είναι απλώς και μόνο για τη δική του προσωπική επιβίωση. Κανείς δεν μπορεί να γλυτώσει από μόνος του, κοιτώντας μόνο την δουλειά του, όσο την έχει. Σήμερα κανένας δεν μπορεί να σωθεί δίχως να παλέψει για τη σωτηρία συνολικά της χώρας. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Δεν υπάρχουν πια άλλα περιθώρια για το «άσε πρώτα να δούμε τι θα γίνει και ύστερα βλέπουμε.» Ή οι εργαζόμενοι και ολόκληρος ο λαός θα πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους και θα αναλάβουν δράση για τη διάσωση της χώρας, ή καταδικάζουμε τους εαυτούς μας και κυρίως τις γενιές που έρχονται στην πιο σκοτεινή ίσως περίοδο της νεοελληνικής ιστορίας.
Στη μάχη αυτή ο ελληνικός λαός δεν βρίσκεται μόνος του. Δίπλα του βρίσκονται και οι άλλοι λαοί των χωρών της νότιας ευρωζώνης, της ΕΕ και διεθνώς που πλήττονται από αντίστοιχες ληστρικές πολιτικές. Το καθήκον να ξεμπερδέψει με το καθεστώς της δουλοπαροικίας του χρέους πρώτα απ’ όλα στην χώρα του, ο ελληνικός λαός δεν το οφείλει μόνο στον εαυτό του, αλλά και σε όλους τους λαούς που βρίσκονται υπό τα δεσμά της ίδιας διεθνούς ληστοσυμμορίας. Κάθε δικό του απελευθερωτικό βήμα στην Ελλάδα, κάθε καίριο πλήγμα στο καθεστώς κατοχής, θα δώσει πνοή, δύναμη και αποφασιστικότητα σ’ όλους τους μαχόμενους λαούς. Η δική του εθνική και κοινωνική απελευθέρωση θα σηματοδοτήσει μια τέτοια γενικευμένη άνοιξη των λαών στην Ευρώπη, που κανενός είδους αντίδραση δεν θα μπορέσει να αναχαιτίσει.
Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο δεσμεύεται να συμβάλει με όλες του τις δυνάμεις σε κάθε αυθεντικό λαϊκό κίνημα ενάντια στο σημερινό καθεστώς απ’ όπου κι αν προέρχεται, όποιος κι αν ηγείται σ’ αυτό. Δεσμεύεται να συνδράμει ενεργά και αποφασιστικά σε κάθε μέτωπο αντίστασης και να βοηθήσει στην αφύπνιση και στην οργάνωση του λαού σε κάθε συνοικία και χώρο δουλειάς με στόχο την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση. Το ΕΠΑΜ είναι ανοιχτό σε κάθε δημοκράτη, πατριώτη, αγωνιστή που θέλει να παλέψει για τους ίδιους σκοπούς, χωρίς να ζητά πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, ή υποκλίσεις σε αυτόκλητες αυθεντίες, αυτοδιορισμένους ηγέτες, παράγοντες και αφανείς ή εμφανείς κομματικούς μηχανισμούς.
Το ΕΠΑΜ από την ίδια την φύση του είναι μια μεταβατική κοινωνικοπολιτική συμμαχία από ευρύτατες λαϊκές δυνάμεις με κύρια επιδίωξη την επίτευξη των βασικών στόχων και αιτημάτων του. Στις γραμμές του δεν υπάρχουν διαχωρισμοί κομματικής ή ιδεολογικής καταγωγής των μελών του, ούτε αναγνωρίζει εντός του οργανωμένες συνιστώσες και συντεταγμένες. Απηχεί την ενότητα που πρέπει να οικοδομηθεί μέσα στις τάξεις του ίδιου του λαού απέναντι στον κοινό εχθρό. Σαν συμμαχία είναι μεταβατική γιατί με την επίτευξη των κεντρικών στόχων και αιτημάτων του, το ΕΠΑΜ θα περάσει αναπότρεπτα στην ιστορία.

Αργυρούπολη, 16/7/2011

ΕΠΑΜ Χανίων | ΕΠΑΜ Σφακίων | ΕΠΑΜ Αποκόρωνα | ΕΠΑΜ Κισσάμου | ΕΠΑΜ Σελίνου |

Οι εργάτες φωνάζουν για ψωμί. Οι έμποροι φωνάζουν γι’αγορές. Οι άνεργοι πεινούσαν.Τώρα πεινάνε κι όσοι εργάζονται Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ’ το τραπέζι. Κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσήματα. Ζητάνε θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάνε στους πεινασμένους. Για τις μεγάλες εποχές που θα’ ρθουν. Αυτοί που τη χώρα σέρνουνε στην άβυσσο. Λεν πως είναι τέχνη να κυβερνάς το λαό. Είναι πολύ δύσκολη για τους ανθρώπους του λαού.

Bertolt Brecht